Çok ağladım görmesende, bilmesende




"Bir gidişi yaz" dediler, "yazarım" dedim... gitmeleri öğrenmiştim..

Koptuk ve dağıldık her şeye. Giderken durduramadık birbirimizi. Durdurmaya elin, elim, ellerimiz yetmedi. Eğitemedim çocuk kalmış korkularını, yanılgılarını törpüleyemedim. Sana gerçekleri gösteremediğim gibi.
Giderken durdurmalıydın beni, yapmalıydın, yapamadın. Durdurmaya gücün, gücüm, gücümüz yetmedi. Belki de yoktu, biz var sandık.
İnsan isterse yolları aşıyor, sen kapının eşiğini aşıp gelemedin..Sen, bildiğim sen değilsin artık. Ben, bildiğin ben, değişemem. Şimdi acı, yolunu şaşırmış bir deniz kaplumbağası gibidir. Şaşkın ama inatçı.
Şimdi sen, adı geçmişte saklı ince bir sızı.
Şimdi biz, bir şarkıdan çalınmış iki nota gibiyiz. Eksiğiz ve yokuz.Bir kapının eşiğinde kaldı her şey. Beni dışarıya göndermeyecektin. Kimsenin öğretmediği bir şeyi öğretmeni dilerdim ayrılırken, ama sen herkesin öğrettiğini yineledin..
Biz ki sözleri paylaştık, kelimeleri. Biz ki yüreği paylaşamadık, paylaşamadım galiba..

 

çok ağladım görmesende,bilmesende....

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !